Cirque du Freak - The Vampire's Assistant (2009) - Ocr fps 23.976, runtime 1:48:59
บางครั้งชีวิตก็เหมือนถูกวางแผนไว้หมดแล้ว
ไม่มีทางเลือกต่อความเป็นไป
ทุกคนล้วนลงเอยในที่เดียวกัน ไม่ว่าเราจะชอบรึไม่
แต่บางครั้งหลายสิ่งก็ไม่ได้เรียบง่าย
เราอาจลงเอยด้วยการทำให้ คนที่เรารักที่สุดต้องเจ็บปวด
ทรยศคนที่เราคอยช่วยให้กำลังใจ
นั่นไม่ใช่ผม นั่นสตีฟเพื่อนรักผม
เราสนิทกันมาตั้งแต่เรียน ป.3
ตอนเขาชกบิลลี่ ยูเท้ช ที่กระแทกประตูล็อคเกอร์ใส่หัวผม
นี่คือผม แดเร็น แชนและนี่คือเรื่องราวของผม
อ้อ เชื่อเหอะ ผมไม่เคยมีแผน
มาเสียเวลานอนนานๆ ในโลงแน่
คงเพราะผมโชคดีมั้ง
ก่อนหน้านี้ชีวิตผมก็ราบรื่นดีอยู่
เป็นคนเด่นพอสมควร
สอบได้คะแนนดีเพราะไม่งั้นอดเงินค่าขนม
- เอล้วน ต๊ายลูกรัก - ต้องงี้สิ ดีมากลูก
และผมมีเพื่อนที่จ๊าบๆ
เฮ้ไงเพื่อน
ไม่นับรวมหมอนั่นนะ
เราเคยเป็นเพื่อนกันตอน ป.5 แต่อยู่ไปๆ เขาชักพิลึก
ทั้งหมดนั่นเคยสำคัญมากสำหรับผม
มีอย่างเดียวในชีวิตผมที่วิปลาสเล็กๆ
เพื่อนที่ผมซี้ที่สุด
- โดดเหอะ - ได้ไง
มาถึงแล้ว ยังเข้าเรียนทัน
เอาละพวก
ไหนได้อะไรมามั่ง
วันนี้ฉันทนไอ้เบื๊อกนี่ไม่ไหวแน่
เหอะน่าคุณเลอเลิศ ทำไรห่ามๆ หน่อย มาสิ
ฉันกะว่าจะย้ายไปเม็กซิโก ไปด้วยกันมั้ย
ชัวร์ เอาดิ
นายมันไม่ไปไหนหรอก คุณเลอเลิศ
ตายโหง
พนันว่าจากตรงนี้นายปาไม่ถูกไฟดวงนั้นแน่
ไม่อ้ะ เดี๋ยวโดนซิว
"สตีฟ เดี๋ยวโดนซิว"
เจ๋ง เร็วเหอะ
ดังนั้นจึงเป็นความมั่นใจของทั้ง 2 ฝ่าย ว่านโยบายทำลายล้าง
ของสงครามเย็นนั้นเป็นเพียงความบ้าคลั่ง
นั่นเสียงอะไรน่ะ
ผมขอโทษครับ
เพราะเจ้าสตีฟ เจ้าสตีฟเฮงซวยนั่น
แดเร็นเขาบอกพ่อกะแม่รึยังคะ ว่าสอบเลขได้ตั้งเอ
จ้ะบอกแล้ว กลับเข้าห้องไป
พอที ห้ามลูกเป็นเพื่อนกะเจ้าสตีฟนั่นอีก
ผมไม่ใช่ 5 ขวบ
แม่ไม่มีสิทธิ์มาห้าม ไม่ให้ผมเป็นเพื่อนกะใครนะครับ
เส้นทางที่สดใสรอลูกอยู่
เจ้าสตีฟนั่นกำลังทำให้ลูกเขว
- เส้นทางอะไร - เส้นทางสู่ชีวิตที่สร้างสรรค์และมีความสุข
สู่มหาวิทยาลัยดีๆ งานดีๆ และครอบครัวของตัวลูกเอง
ชีวิตที่สร้างสรรค์ มหาวิทยาลัย งาน ครอบครัว
และสักวัน ถ้าโชคดีจริงๆ
ลูกก็จะได้ดุด่าลูกตัวเองบ้าง
มหา'ลัย งาน ครอบครัว
มหา'ลัย งาน ครอบครัว มันไม่ได้ยากเย็น
แดเร็น ลูกฟังอยู่รึเปล่า
นายเลยบอกพ่อแม่นาย ว่าจะไม่เป็นเพื่อนฉันแล้วสิ
ใช่ แต่ฉันพูดไปงั้นเอง
ไงเราก็ซี้กันเหมือนเดิม
ยังไง แอบซี้งั้นเหรอ
ประมาณนั้น
ไม่หรอกน่า ก็แบบ...
- ฟังนะ พวกเขาจะว่าไงฉันไม่สน - โกหก
นายสน พวกเขาสั่งไงนายทำหมด
นั่นละนายละ
นายไม่เคยยืนหยัดสู้เพื่อตัวเองรึใครทั้งนั้น
ไม่แน่พ่อแม่นายอาจพูดถูก
บางทีนายไม่ควรเป็นเพื่อนฉัน ฉันมันทั้งกระจอกทั้งสวะ
นายไม่ใช่สวะ
นายคือเพื่อน นายเพื่อนซี้ฉัน
โชค-ชะตา
"การแสดงคนประหลาด คืนเดียวเท่านั้น โชว์ชุดยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก"
"500 ปี..." อะไรหว่า
น่าดูชะมัด
ไปไม่ได้ ฉันโดนกักบริเวณ 2 เดือน
ใช่สิ เราไม่ใช่เพื่อนกันแล้วนี่
อะไร
โชว์ตัวประหลาดเหรอ นี่มันผิดกฎหมาย
หวังว่าเธอคงไม่ได้คิดจะไปนะ
เพราะการนำเอาคนที่น่าขยะแขยง
พิลึกพิลั่นพิกลพิการ มาประจานเพื่อแลกกับเงิน... เมืองเราไม่ยอม
ครูเชื่อว่าไม่มีใครในห้องนี้ จะไปดูโชว์นั่นเด็ดขาด
เฮ้ พระจันทร์แดงงี้มันต้องไม่ธรรมดาแน่
- ฉันอ่านเจอใน... - นิยายแวมไพร์ของนายใช่มั้ย
ผมควรอิธบาย
สตีฟหลงใหลเรื่องแวมไพร์
ส่วนผม ตรงกันข้ามหลงใหลแมงมุม
ไม่รู้เพราะอะไร เหมือนมันฝังอยู่ในสายเลือด ประมาณนั้น
กลับมาใน 3 วิ
"อีก 3 วินาทีกลับมา"
1 2 3 นี่ 3 วินาทีแล้ว
โอเค
เงิน
อยากให้เราจ่ายเงินมั้ง
เฮ้ ซื้อตั๋ว 2 ใบคร้าบ
เฮ้
ให้เงินไปแล้ว เอาตั๋วมาสิ
- ตายโหง - นั่นอะไรน่ะ
เฮ้ไม่เอาน่า
เผ่นไปแล้วว่ะ
- นายโอเคนะ - เออ
หวัดดี
21 กันรึยัง
อายุ 21 รึยัง
ตอบสิ
- ใช่ - ใช่
เยี่ยม ไม่ได้มีแนวโน้มที่จะขวัญหนีดีฝ่อ
หัวใจวายรึอัมพาตเฉียบพลันใช่มั้ย
ตอบว่าไม่
ไม่
เอาละงั้น
งั้นจัดไป โชว์จะเริ่มแล้ว
ขอต้อนรับสู่การแสดงคนประหลาด
โชว์คณะเก่าแก่ที่สุดที่เปิดการแสดง มาโดยตลอดในกว่าครึ่งโลกตะวันตก
เราตระเวนมานานถึง 500 ปี
นำเสนอสิ่งแปลกตาสู่ชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า
ผมขอเสนอมนุษย์หมาป่า!
อย่ากระโตกกระตาก
โห นั่นเขาเพิ่งเกามะเขือตัวเอง
- เรียกรถพยาบาล - ไม่มีความจำเป็น
ดีมาก
นิ่งไว้
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
ราชินีรีไซเคิลผู้ทรงเสน่ห์ คอร์ม่า ลิมบ์ส
และบัดนี้ ศิลปินผู้เพลินกับการหิวโหย อเล็กซานเดอร์ ริบส์
พิลึกๆ ๆ
พิลึกสุด พิลึกๆ ๆ
อุ๊ย ดูสิ ฝักข้าวโพดนี่
ถัดไป เกอร์ธ่า ที้ธ
และรามุส กระเพาะแฝด
มาแล้วเจ้าข้า
เฮ้ จักรยานเท่
เสียมารยาทว่ะ
ถัดไป เอฟร่า มนุษย์งู
นิ่งนะบิปโป้
ผมคือเอฟร่า ฟอน บริสโตว์ และเราคือ "อสรพิษ"
ใครคือ "เรา"
มีซีดีวางขายหลังจบการแสดงนะครับ
บิปโป้ อย่า
คายเลย พ่นออกมา
ดีใจที่ผมลำบากแต่ทุกคนสนุกเหลือเกิน
เอฟร่า เป็นมืออาชีพหน่อย
ผมไม่ผิดนะ แค่อยากเล่นดนตรี
เอาไว้คุยกันทีหลัง
และบัดนี้
สตรีงดงามยวนใจจากแดนไกล
ผู้รู้ทะลุปรุโปร่ง มาดามทรุสก้า
มีใครกล้าพอจะขึ้นมาเป็นผู้ช่วยฉันมั้ย
เลือกผมสิเลือกผม
เธอ
เธอเป็นใคร
ผมชื่อเฟร็ด สมิธ มาจากนอกเมือง
ลาร์เท่น รีบแสดงให้จบๆ แล้วไปจากเมืองนี้เหอะ
ห๊ะ คืนนี้ฉันมีเพื่อนมาหา
พร้อมดูต่อรึยังครับ
ลาร์เท่น เคร็ปสเล่ย์และมาดามอ๊อคต้า
อย่าขึ้นนะ ฉันมีลางสังหรณ์
เธอมันสังหรณ์ไปเรื่อย
ลาร์เท่น
ขอบคุณ
ผมตื่นเต้นที่ได้มาเมืองนิรนาม
เด่นด้วยสถาปัตยกรรม ซึ่งกลายเป็นเมืองเสงี่ยมหงิม
เต็มไปด้วยร้านค้าในเครือแห่งนี้
ดีใจยิ่งที่ได้มาที่นี่
เป็นเกียรติสุดๆ ของผมที่ได้
ต่างๆ นานา ต่างๆ นานา สารพัดสารเพ
ยังไงก็ตามผมมีข่าวร้ายครับ
ทีแรกผมกะว่าจะแสดงแบบปรกติ แต่ทีนี้มาดามอ๊อคต้าแมงมุมของผม
เกิดหนีออกจากกรงหายตัวไปดื้อๆ
ระวังด้วยนะครับเวลาหยิบข้าวของ จากใต้ที่นั่งของพวกคุณ
เธอมีพิษที่ร้ายกาจมาก
แต่ไม่ต้องวิตก
คืนนี้ผมจะให้ทุกท่านได้เห็น ภาพมายาอันน่าตื่นตะลึง
อันดับแรก กระต่ายในหมวกผม
นี่คือมาดามอ๊อคต้า
ความจริงอันน่าทึ่ง แค่ถูกกัดเพียงหนเดียว คุณตายแน่นอน
แต่อย่ากลัวครับ ตราบใดที่ผมอยู่นิ่ง ๆ...
สวยจังเลย
ถ้าผมพอจะหยิบขลุ่ยซึ่งปกติมัน...
แดเร็น เขาไม่ได้ชื่อลาร์เท่น เคร็ปสเล่ย์ เขาคือเวอร์ ฮอร์สเต็น เขาเป็นแวมไพร์
ฉันเห็นภาพวาดเขาในนิยายแวมไพร์เล่มนึง
ใช่แน่ แผลเป็น
ทรงผม ทุกอย่างเหมือนหมด
นายคิดว่าเขาเป็นแวมไพร์จริงๆ เหรอ
ขอแมงมุมของฉันคืนนะ
หนุ่มน้อย แวมไพร์ไม่มีหรอก
แต่ถ้ามีสักตัว และเขาคิดว่ามีคนรู้
เขาก็อาจฆ่าคนๆ นั้นในยามหลับ
พอเลย โชว์จบแล้ว
- คุณเคอร์ซี่ย์มา - เร็วเข้า เผ่นเหอะ
โรงละครนี่ถูกปิดแล้ว
พระเจ้า อีกแล้วเรอะ
ขอต้อนรับทุกท่าน มีปัญหาอะไรเหรอ
ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกโสโครกอย่างนาย
นั่นไม่ใช่ปัญหา
ปัญหาคือคุณประจานคนที่น่าสังเวชพวกนี้เพื่อเงิน
ขอบคุณ ขอบคุณเป็นอันขาดที่ปกป้องพวกเรา
แสดงว่ามีที่อยู่ มีงานให้เราทำใช่มั้ย
- ตัวประหลาด - ซุ่มซ่ามจัง
นี่ฉันไม่ใช่คู่สวาทเธอนะ
เคร็ปสเล่ย์กับอ๊อคต้า
อ๊อคต้า
มีใครอยู่มั้ย
ไง อ๊อคต้า ฉันแดเร็น เป็นแฟนพันธุ์แท้
ได้คุยกันส่วนตัวซะที ตำรวจไปแล้ว
นี่สินะที่นายทำมาตลอดชีวิต
- นายไม่ชอบการแสดง - เรามันเพี้ยนๆ ๆ
ฉันเก็งถูกว่าแก๊กแมงมุมจะเป็นไง
มนุษย์มักชอบวิจารณ์
สมัยนี้จะตรึงคนดูมันไม่ใช่เรื่องง่าย
แด่เรา และขุมนรก
เห็นพระจันทร์แดงคืนนี้รึเปล่า
หนแรกในรอบ 50 ปีเชียวนะ
ใช่ ฉันเห็นแล้ว
ฟังนะ วินเซ็นต์ตายแล้ว
โดนฆ่า ถูกมันดูดเลือดจนเกลี้ยงตัว
พวกมันตามล่าเราอยู่
พวกแวมพานี้ซอุบาทว์ มันฆ่าเราทีละคน
วินเซ็นต์ก่อน ถึงนาย แล้วก็ฉัน
ไหงต้องฉันก่อนนาย
เพราะฉันเหนียวที่สุด มันเลยต้องเอาไว้ท้ายสุด
แน่นอน ฉันลืมไป
แล้วสภาแวมไพร์ว่าไงเรื่องวินเซ็นต์
บอกว่าตายไปซะก็ดี
มีพวกขี้ขลาดเป็นฝูงที่พร้อมจะทำทุกอย่าง เพื่อเลี่ยงสงครามกับพวกแวมพานี้ซ
เราไม่มีแม่ทัพที่เข้มแข็ง เหลือนายกับฉันคือนักรบ 2 คนสุดท้าย
ที่ยิ่งหนักคือไทนี่กลับมาแล้ว
ไทนี่เหรอ กลับมาจากอีกมิติเหรอ
ใช่ อาทิตย์ที่แล้วเขาไปที่หอสมุดของสภา
วุ่นวายกับตำราดวงวิญญาณ เขาพยายามจะกำจัดเราให้สิ้นซาก
บ้าอำนาจ หมอนั่นมันบ้าอำนาจ
แล้วฆาตกรพวกนั้น ไอ้พวกแวมพานี้ซ
พวกมันมีแผนบางอย่างเหมือนกัน
มันเกี่ยวพันกันไปหมด ฉันรู้สึกได้
มาด้วยกันเถอะ ไปแก้แค้นให้วินเซ็นต์
- ฆ่าไอ้พวกแวมพานี้ซ - ไม่ เสียใจด้วย
ไหงงั้น
ฉันเลิกรบแล้ว
ฉันมีเหตุผลที่ทิ้งชีวิตแบบนั้น ฉันเป็นแค่นักแสดง
ชีวิตเรียบง่ายดีฉันชอบ
สตีฟ
ผมรู้คุณคือใครรู้ว่าเป็นอะไร เวอร์ ฮอร์สเต็น
ใครส่งนายมา พวกกระหายวันโลกาวินาศ หรือพวกขุนนางบ้าเลือด
ไม่มีใครส่ง ผมแค่มี...
นิยายแวมไพร์ ผมเห็นภาพเขากับเด็กสาว
เมื่อราวๆ ปี 1819
เธอเลิกกับเขา หลังจากรู้ว่าเขาเป็นแวมไพร์
ฟังสิแก๊ฟเน่อร์
มิสซี่เลิกกับฉันเพราะรู้ว่าฉันเป็นแวมไพร์
หลงนึกว่าเธอปลื้มที่ฉันเป็นแวมไพร์ซะอีก
ปล่อยเด็กนั่นเหอะ ปล่อยเขาไป
เอาละ ป่วยทางจิตรึเปล่าเรา
ไม่ได้ยินที่ฉันขู่รึไง
ได้ยิน แต่ก็มันส์ดี
คืองี้ ผมอยากแบบนี้ อยากให้คุณทำให้ผมกลายเป็นแวมไพร์
แวมไพร์ไม่เคยต้องทนใครรังแก
พวกเขาอยู่ด้วยกฎของตัวเอง
ใช่ พวกเขามีกฎของตัวเอง มีบางข้อที่เราเป็นคนเขียน
ใช่ และข้อนึงคือ ไม่อนุญาตให้เด็กๆ กลายเป็นแวมไพร์
- นี่ๆ ดูเลือดนี่ - เลือด
เห็นป่าว แก๊ฟเน่อร์ เลือด
ฟังนะ ถ้านายกลายเป็นแวมไพร์
นายจะต้องลาจากเพื่อนๆ และญาติโยมนาย
มันกดดันแสนสาหัส เชื่อเหอะ
เอาละกลับไปซะ
ผมไม่เจอหน้าพ่อมานานเป็นปีๆ
แม่ผมเมาแอ๋ตลอด
ผมเกลียดชีวิตตัวเองสุดๆ
ที่จริงผมไม่เคยพูดงี้มาก่อน แต่มันคือความจริง
นี่คือสิ่งที่ผมเกิดมาเพื่อเป็น
เกิดมาเพื่อเป็นงั้นเหรอ
ถ้างั้นก็ขอชิมเลือดหน่อยซิ
อย่า อย่า
ใครส่งนายมา รสชาติเลือดนายเหมือนปีศาจ
นายไม่มีวันเป็นแวมไพร์ได้
ห๊ะ
ผมมีเลือดชั่วงั้นเหรอ
ผมจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้เด็ดขาด
ซักวัน สาบานได้ ผมจะตามล่าคุณ
แล้วไง
ฆ่าฉันเหรอ
รู้มั้ยฉันฆ่านายได้ง่ายขนาดไหน คืนนี้เลยยังได้
อัดนายจนสลบเอาร่างนายไปวางขวางรถเมล์
รับรองไม่มีใครรู้เด็ดขาด
ไว้กร้าวใส่ศัตรูเหอะ เขาก็แค่เด็กปัญญาอ่อน
ที่ควรรีบกลับไปซะเดี๋ยวนี้
ขณะที่ยังหนีทัน
สมองนายล้น เพื่อน
เอาละ แก้วสั่งลา
ฉันจะมุ่งหน้ากลับขึ้นเขา
ไปกล่อมพวกขี้ขลาดนั่น ให้ลุกขึ้นฟาดฟันกับพวกแวมพานี้ซ
แก๊ฟเน่อร์ ขืนฆ่ามันซักตัว เกิดสงครามแน่
น่าละอายจังเนอะ
วินเซ็นต์ผู้น่าสงสาร
เงียบเชียบผิดปกติเกินไปมั้งอ๊อคต้า
ขึ้นมา
ขอบคุณๆ ผมต้องพึ่งรถอยู่พอดี
แน่นอนที่สุดๆ ยินดี
นายรึเปล่าคนที่ชื่อสตีฟ
เปล่า ผมคือคนที่ชื่อแดเร็น
ที่จริงผมขี่จักรยานมา
แต่พรุ่งนี้ค่อยมาเอาก็ได้ ตอนกลางวัน
ไม่จำเป็น มันอยู่ท้ายรถ
เอาละขอถามหน่อย แดเร็น
นายเชื่อในเรื่องการไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ ของวิญญาณมนุษย์มั้ย
อะไรนะ
สรุปคือเขาไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับวิญญาณใช่มั้ย
รู้เฉพาะเรื่องเกี่ยวกับเลือดสิท่า
ชีพจร ความเอร็ดอร่อย สีแดงทับทิม
ว้าว งี้ดีมั้ย คุณปล่อยผมลงตรงนี้ก็ได้
รีบไปไหนล่ะ
อีกอย่าง ไม่ใช่เราเรอะที่ช่วยนาย จากแวมไพร์น่ากลัวสุดๆ นั่นน่ะ
ท่าทางไม่มีความเป็นผู้นำเลยซักนิด
เหมือนแค่ถุงเลือดเดินได้มากกว่า ใช่มั้ยเรา ใช่ถุงเลือดมั้ย
แสดงภูมิได้แจ่มแจ้งดี เมอร์ลาฟ แต่ฉันว่าเขามีกลิ่นอายความเป็นไปได้
โทษที
ที่ระลึกน่ะ
เราทุกคนมีชะตา แดเร็น
แค่ทดลองง่ายๆ ซัก 2-3 เที่ยว เราก็จะรู้ว่าชะตานายเป็นไง
วิเศษมากที่ได้เจอ แดเร็น
แหม หยั่งกะส่องกระจกจริงๆ
แดเร็น
เราจะติดต่อมา
ฝันร้ายชะมัด บ้าดีแท้
เฮ้ เดี๋ยวฉันจะไปหาอะไรให้แกกินนะ
รอแป๊บ ฉันจะไปจับแมลงวันแถวหน้าต่างมาให้
ไหงนายถึงทำท่าพิลึกๆ
เปล่านี่
นายคุยกับเป้ของนาย
- เปล่าฉันเปล่า - คุยสิ
- ฉันเปล่า - ไหนดูหน่อย
- แค่เป้ธรรมดาน่า - ไม่ต้อง พอที
ตายละวา นั่น...
ใช่ หลังโชว์เลิกฉันประมาณว่าขอยืมมา
นี่จิ๊กแวมไพร์มางั้นเหรอ หัวขาดแน่นาย
- ตายชัวร์ - เขาหาฉันไม่เจอหรอก
โอเค ช่วย...
เดี๋ยว นายแว่บเข้าห้องเวอร์ ฮอร์สเต็นตอนไหน
ไปเห็นอะไรมา
โอเคฉันเห็นทุกอย่าง
สตีฟ นายจะบ้าเหรอ เรื่องไรนายถึงอยากเป็นแวมไพร์ล่ะ
นายไม่เข้าใจหรอก นายมีครบทุกอย่าง
ฉันล่ะมีอะไร เพื่อนซี้ที่ต้องแอบเหรอ
เอาไว้ที่เดิม
ฉันอยากเห็นมัน
ระวังหน่อย ระวังด้วยโอเค้ ระวังให้มาก
ดูใกล้ๆ เจ้าตัวนี้มันยิ่งน่าเกลียดพิลึกแฮะ
ขอร้อง เก็บคืนที่ซะทีได้มั้ย
เราต้องใช้ปี่
ดูนั่นดิ
ว้ายตายแล้ว อะไรน่ะ
แมงมุม
- หลบ - สตีฟ เดี๋ยว
เรื่องอะไรกัน
หลบสิไอ้พวกบื้อ
ระวัง หลบ
สตีฟ อย่า
เสร็จฉันละ อยู่นิ่งๆ
เป็นไรของนาย ตกลงอยู่ข้างใครกันแน่
เอามันออกไป
จะมาฉกอะไรอีกเหรอเจ้าหัวขโมย
เปล่าครับ ผมเปล่า
อ๊อคต้ากัดสตีฟเพื่อนซี้ผม ตอนนี้เขานอนอยู่ รพ.
อาการโคม่าเพราะผม
ผมอยากรู้ว่าคุณมียาต้านพิษมั้ย
- มี - ขอบคุณ
แต่ฉันเหลืออยู่ไม่เท่าไหร่แล้ว
เรื่องอะไรฉันต้องยอมเสียเปล่า สละให้เด็กโรคจิตคนนึง
ได้โปรดเถอะผมขอร้อง
ผมขอโทษที่ขโมยอ๊อคต้า ไม่รู้อะไรมันเข้าสิงผม
- ผมไม่เคยขโมยของใคร - เพราะอะไร
เพราะมันผิด
แปลว่าเธอได้บทเรียนล้ำค่าแล้วซีนะ
ครับ ใช่ครับ
และตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่จะไม่ทำผิดอีก
- ครับ ไม่ทำ - เห็นมั้ย ทีนี้เธอทั้งเป็นโจรทั้งโกหก
คุณไทนี่ต้องการอะไร
- คุณไทนี่ไหน - เจ้าอ้วนในรถลิมูซีนนั่น
ผมไม่ทราบ เขาพล่ามเรื่องวิญญาณเรื่องชะตา
และเขารู้ว่าบ้านผมอยู่ไหน
ท่าทางเธอดวงจู๋ซะแล้วเพื่อนหัวขโมยเอ๋ย
ปกติคุณไทนี่ไม่สนใจใครสุ่มสี่สุ่มห้า
ใครที่เขาสนใจขึ้นมา มักลงเอยด้วยความตายหรือแย่กว่านั้น
อะไรเหรอแย่กว่าตาย
อ๋อ สารพัด
เอาละ ฉันจะให้ แต่มีข้อต่อรอง
นายต้องยอมกลายเป็นผู้ช่วยฉัน ฉันจะเปลี่ยนนายให้เป็นกึ่งแวมไพร์
กลางวัน นายยังไปไหนต่อไหนได้ เป็นประโยชน์กับฉัน
นายจะทำงานแทนฉันกับคอยระวังโลงฉัน
แลกกับฉันจะคอยกันคุณไทนี่ให้ห่างๆ นาย
อ้อ และฉันจะช่วยสตีฟเพื่อนจอมโง่ของนาย
แม้ว่าเขาจะเคยขู่ฆ่าฉันก็เหอะ
- คุณจะช่วยสตีฟเหรอ - แหงสิ
ถ้าเป็นกึ่งแวมไพร์ ผมต้องฆ่าคนรึเปล่า
น่าสนใจใช่มั้ย
แวมไพร์ไม่ฆ่าคนที่เราดูดเลือดเป็นอาหาร แต่พวกแวมพานี้ซฆ่า
ทะเลาะกันใหญ่โต รบกันร่วม 80 ปี ถึงได้สงบศึก
แล้วก็เริ่มไม่ถูกกันอีก เราเสียเวลาไปเปล่าๆ
อยากกลายเป็นแวมไพร์รึเปล่า
มันเป็นชีวิตที่อ้างว้างแต่ก็มีดีเพียบ
ผมยังตัดสินใจตอนนี้ไม่ได้
อยากกลับบ้านไปปรึกษาพ่อแม่ก่อนงั้นสิ
พวกเขาคอยตัดสินใจแทนเด็กน้อยแสนดี อย่างนายตลอดงั้นใช่มั้ย
พวกเขาเปล่า
แย่จังสตีฟเหลือเวลาน้อยเต็มที
ได้ ผมยอม แต่ที่ยอมก็เพราะอยากช่วยเพื่อนเท่านั้น
- เอาละหยิบยามา - นี่ไง
- ขอบคุณมากครับ - ทีละเรื่อง
ทดสอบเลือดนายก่อน
เป็นไรของนาย ไม่กัดเส้นเลือดใหญ่หรอกน่า เดี๋ยวก็ตายพอดี
ยื่นมือมาซิ
เลือดนายดี งี้เวิร์คแน่ เอ้าชูมือซิ
- เราจะถ่ายโอนเลือดกัน - ขนลุกว่ะ
ฉันรู้ แต่ต้องทำตามขั้นตอน
อาจปวดหน่อยเวลามันเข้าไปในเลือดนาย
หนาวจังเลย
เลียนิ้วซะ
มันเหมือนพลังแวมไพร์รึเปล่า ตอนนี้ผมมีน้ำลายวิเศษแล้วเหรอ
ใช่ นายมีน้ำลายวิเศษ ที่เหลือรออีกซักพัก
ผมจะทำไรได้มั่ง
- กลายร่างเป็นค้างคาวได้ป่ะ - ไม่ นั่นเดะๆ
เอ้าโดดขี่หลังฉัน เรากำลังจะฟึ่บ
- อะไรนะ - หุบปากแล้วโดดขี่หลังฉัน
เมื่อกี๊กลั้นหายใจรึป่าว ฉันไม่ได้บอกให้นายกลั้นหายใจเหรอ
โทษที
เกาะแน่นๆ
- ทำไมไม่ขึ้นลิฟท์ล่ะ - ฉันกลัวที่แคบๆ
ถึงแม้กลางคืนต้องนอนในโลงก็เหอะ
ส่วนเวลาอยู่ในที่เป็นที่ของฉันเอง ก็อีกเรื่องนึง
เขาดูแย่มากๆ ให้ยาต้านพิษเขาเถอะ
อ๊อคต้าเกลียดเขาน่าดูเลย
ระวังหน่อย
นั่นทำอะไรน่ะ
แค่นี้เหรอ เขาจะดีขึ้นใช่มั้ย
แค่เนี้ย
- นายนี่มันเหลือทนจริงๆ - ถอยไป
รหัสฟ้า ห้อง 519
นายไม่รู้ตัวหรอกนายดูไร้สาระขนาดไหน
ถ้าอยากติ๊งต่างว่าเรื่องนี้ไม่ได้กำลังเกิดขึ้น ก็โอ
แต่การจะเป็นแวมไพร์มันต้องมีทักษะ อะไรคือรหัสฟ้า
พยายามอย่าทำโง่ๆ อย่างเช่นฆ่าครอบครัวนาย
รหัสฟ้าๆ ห้อง 519
เธอเข้ามาได้ไง
ทีมงานที่ว่าง รายงานตัวที่ห้อง 519
- ปวดน่าดูสิ - ใช่ ปวดมาก
- ไม่สนุกซักนิด - ดีที่เธอกลับมา
เราคิดถึงเธอ
อ้อๆ ๆ สตีฟกลับมาแล้ว
ไหนสตีฟ นายมีอะไรให้ฉันมั้ย
อย่าแตะบราวนี่เชียวนะ ไว้กินเป็นของหวาน
โอเค ไม่แตะบราวนี่
แดเร็น พี่ว่าใส่ชุดนี้รึชุดนี้ดี
เป็นไรไปเหรอ
พี่ดูพิลึกนะ แดเร็น
โทษที
โทษที ฉันกำลังแกล้งทำตัวเป็นแวมไพร์น่ะ
ห้องน่าอยู่นี่
หนังสือน่าอ่านเป็นกระตั้กเลยแฮะ
นึกว่าหาดูในอินเตอร์เน็ทซะอีก
ผมโดนบล็อก
อย่า อย่าทำงี้ อย่าร้อง
จริงๆ พอ พอ
- ผมไม่ได้ร้อง - อ๋อแน่นอน
ผมไม่อยากทำร้ายผู้คน ผมไม่เหมือนคุณ
ผมหวิดจะฆ่าน้องสาวตัวเองซะแล้ว
บางทีเธอน่าจะคิดตั้งแต่ก่อนขโมยแมงมุมฉัน
เสียใจนะ แต่นายอยู่นี่ไม่ได้ นายต้องไปจากพวกเขา
- ตลอดกาลเหรอ - ตลอดกาล
ได้เวลายอมรับกับตัวนายเองแล้วแดเร็น
แต่นายไปเฉยๆ ไม่ได้
นายต้องตายซะก่อน
แม่ครับ พ่อครับ
ผมอยากบอกว่าพ่อกับแม่ คือพ่อแม่ที่ดีที่สุดจริงๆ ครับ
พ่อกับแม่เลี้ยงลูกได้เยี่ยมมาก และผมขอโทษที่ไม่ได้ช่วยทำงานบ้าน
กับบ่นโน่นบ่นนี่เป็นประจำ
- ผมรักพ่อกับแม่มากครับ - เราก็รักลูกจ้ะ
บาย แอนนี่
คุณกี่ขวบครับตอนที่กลายเป็นแวมไพร์
20 คศ.1803 วันที่ 3 พฤษภา
ฉันเพิ่งโดนคู่หมั้นฉันทิ้ง เฮสเธอร์ คอลลินส์
ฉันเคยคิดว่าเธอคือ ผู้หญิงที่สวยที่สุดในบัลติมอร์
ผ่านไป 60 ปีเจอเธออีกที เหมือนนังแม่มดแก่
แต่ใจฉันก็ยังเต้นรัวเป็นตีกลอง
ว้าว โดนเขี่ยอ่ะดิ๊
เคร็ปสเล่ย์จอมโฉดกลายเป็นแวมไพร์ เพราะโดนเขี่ยเนี่ยนะ
นายเคยโดนเขี่ยมั้ย
เคย
งั้นนายน่าจะเห็นใจกันมากกว่านี้นะ
เอ้านี่เอ้า ดื่มซะ
- ปากชาดิกเลย - ดี
- มือผมกระดิกกระเดี้ยไม่ได้เลย - วิเศษ
แปลว่ามันกำลังเวิ้ค
คืนนี้อากาศดี๊ดี
นั่นมันกลุ่มดาวหมีเล็กรึหมีใหญ่น่ะ
โทษที
ต้องทำงี้ไม่งั้นพวกเขาจะไม่มีวันเชื่อว่านายตายจริง
กระดูกข้อต่อนายไม่ชำรุด
ฉันจะแว้บไปหาที่บ้านเตรียมศพ ไปซ่อมคอให้ทีหลัง
อ้อ โทษนะที่ต้องทำงี้อีก
แดเร็น
ฉันเกลียดนายสุดๆ ที่ทิ้งให้ฉันต้องทนอยู่กับพวกงี่เง่านี่
แดเร็น เฮ้ แชน
ไอ้กร๊วก นายรู้ตัวป่าวน่ะ
โอเค พอๆ อย่าวึ่นวือ ทุกคนกำลังเศร้าอยู่
ตื่นเถิดชาวไทย
เอ้า กลบหลุมซะ
ไม่ไหวหรอก เหน็บกิน ขายังชาอยู่เลย
- แล้วไอ้เนี่ยเจ็บมั้ย! - ไหงงี้ล่ะ
- ได้กลิ่นศพเน่ารึเปล่านาย - ตลกตายละ
- กลับลงไปในหลุม - ไม่เอา ผมไม่ลง
- อย่าเถียง ลงไป - ไม่
หวัดดีเพื่อนเก่า เคร็ปสเล่ย์เพื่อนแก่ แผลเก่าเป็นไง
ให้ฉันเพิ่มให้ใหม่มั้ย
ว่าไง ถุงใส่เลือด
นายมากับฉัน
หนี
มากับเมอร์ลาฟซะดีๆ นายคือพวกพ้องเรา
ไม่ใช่ไอ้พวกแวมไพร์ซกมกนั่น
ปล่อยนะ
เราจะไปไหนเนี่ย
กลั้นหายใจ
- ไปเร็ว - รอเดี๋ยว
อย่าหันไปมองล่ะ
พระเจ้า คุณพระช่วย ไม่เป็นไรใช่มั้ย
มาม้ะ
หายใจ
- อุ๊ยต๊ายตาย - รู้จักคนพวกนั้นมั้ยเธอ
- ถึงยังง่ะ - เกือบแล้ว
นี่ที่ไหน
แคมป์หน้าหนาวของชาวคนประหลาด ที่นี่นายจะปลอดภัยถ้าพวกเขายอมให้อยู่
พยายามปรับตัวเข้า
- ตามมา - ชาวคนประหลาดอยู่กันที่นี่หมดเลยเหรอ
ใช่
อย่าจ้อง
ไง อยากไปซ้อมในเต็นท์ฉันป่ะ
เรื่องอะไรจะซ้อมในเต็นท์เธอ
หนุกแน่ เธอสนุกทุกทีนี่ เวลาไปซ้อมในเต็นท์ฉัน
รอฉันอยู่ที่นี่
เป็นกลาง คณะเราวางตัวเป็นกลางมาตลอด
- เราถึงอยู่มาได้นานขนาดนี้ - นายจะยังเป็นกลางต่อไป
ฉันไม่ได้อยากลากนายไปเจอเรื่องวุ่น แค่อยากกันตัวฉันจากมันเท่านั้น
ทำไมถึงคิดว่าไทนี่ต้องการตัวเด็กคนนี้
ยังไม่แน่ใจ
แต่เวลาคุณไทนี่ต้องการอะไร
นโยบายฉันคือกันไม่ให้เขาเข้าถึงสิ่งนั้น
เป็นนโยบายที่อันตรายมาก
ทำอะไรนั่นน่ะ นั่นเต็นท์คุณทอลเขานะ
หวัดดี ฉันแดเร็น
- มาทำอะไรแถวนี้ - นั่นละที่ฉันพยายามเดาอยู่
จะฟังด้วยก็ได้นะถ้าอยาก
- เด็กนั่นรู้มากขนาดไหน - ไม่เลย
นี่เขารออยู่ที่เต็นท์ฉัน ถ้านายอยากคุยกับเขาละก็
ลาร์เท่น สิ่งนึงที่นายอาจไม่ตระหนักเลย เกี่ยวกับเด็กๆ คือ
พวกเขาไม่ทำตามที่เราสั่งเสมอไป
รีเบ็คก้า เธอต้องทำงานไม่ใช่เหรอ
ค่ะ ขอโทษค่ะคุณทอล จะไม่มีหยั่งงี้อีก หนูเปล่าแอบฟัง
- ตาคนนี้เขาต้นคิดค่ะ - ฉันไม่ได้บังคับอะไรเธอนะ
ต่อให้บังคับก็ไม่มีทางย่ะ
- อ๋อเหรอ - พอที รีเบ็คก้า
พาแดเร็นไปที่เต็นท์เอฟร่าซิ
เอฟร่าจะเป็นรูมเมทเขาช่วงที่เขาพักกับเรานี่
นายจะต้องทำงาน แดเร็น ทุกคนที่นี่ทำเพื่อส่วนรวม
ได้ครับ
ที่จริงผมเคยช่วยงานในออฟฟิศพ่อผม 4-5 ครั้งตอนซัมเม่อร์
ผมช่วยถ่ายสำเนาเอกสาร
แค่ชั่วคราวเท่านั้นลาร์เท่น ฉันยอมให้ทุกคนต้องเสี่ยงเพื่อนายไม่ได้
แน่นอน ขอบคุณ
ไหงเธอถึงมาอยู่กับคนประหลาดพวกนี้ล่ะ
ทำไม เธอไม่ชอบคนประหลาดงั้นเหรอ
เปล่า แบบว่าพวกเขาทำเอาฉันตกใจนิดๆ แต่...
ทำเธอตกใจ อ้อฉลาด ฉลาดจริงจริ๊ง
ฉันกลับไปทำงานละ ฮาร์แค็ทไปส่งเธอได้
ฮาร์แค็ท พาแดเร็นไปส่งที่เต็นท์เอฟร่าที
เธอตามเขาไปดีกว่า
ไว้เจอกันนะ
ไม่ เห็นนะที่นายงับมือเพื่อนฉันที่โรงละคร
ฉันไม่จูงมือนายเด็ดขาด เพื่อน
เออขอโทษ เอ้า
ฮาร์แค็ท
เลิกงับคนโน้นคนนี้ซะที อีกหน่อยใครเขาก็ไม่อยากเข้าใกล้หรอก
เธอ
ความตาย
ไถ่บาป สิ้นไร้
ชัยชนะ หายนะ
ฉันพูดอะไรไป
"ความตาย ไถ่บาป สิ้นไร้ ชัยชนะ หายนะ"
ช่างมันเหอะ ไปเถอะฮาร์แค็ท พาเขาไปหาเอฟร่า
และอย่างับเขา
ที่นี่เหรอ
พักผ่อนในกองผ้าก่อนนะแก เอาละ เด็กดี
แม่งูน้อย จุ๊บๆ
เดาว่าเราคือรูมเมทกันมั้ง นายประหลาดตรงไหน
- นายคือคนประหลาดจำพวกไหน - อ๋อ ฉันไม่ได้ประหลาด ฉันปกติ
- ปกติเหรอ - ฉันเป็นครึ่งแวมไพร์
แต่ฉันปกติ
นายครึ่งแวมไพร์ แต่นายปกติ
เข้าท่าแฮะ
ไม่ต้องกลัวฉันจะกินเลือดนายหรอกนะ
ฉันไม่กินเลือดใครทั้งนั้น
ค่อยโล่งอกหน่อย โอเค นี่ไม่แย่ซะทีเดียว
นี่คือมุมของนายในเต็นท์นี่
อย่าข้ามเขตเข้าไปในส่วนอื่นๆ ของเต็นท์
ยกเว้นแค่ทางเข้าออก
กับห้ามแตะข้าวของๆ ฉันโดยเด็ดขาด โดยเฉพาะพวกที่กองอยู่นี่
นี่คือสตูดิโออัดเสียงของฉัน
แหล่ม ฉันก็เคยมีกลองอยู่ชุดนึง
แต่พ่อแม่บังคับให้ฉันยกให้คนอื่นไป
เผอิญที่นี่ไม่มีพ่อมีแม่
ใช่ ลอกคราบอยู่ คันคะเยอจัง
ล้างมือซะ ไม่งั้นเป็นหวัด2009แน่
ลืมบอกฉันรึยังไงว่าคุณจะหายไป 2-3 วัน
ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะทำกะฉันแบบนี้
มือถือน่ะไหงไม่หัดซื้อใช้มั่ง
เพราะแวมไพร์ไม่จำเป็นต้องพึ่งมือถือ
"แวมไพร์ไม่ต้องโน่น แวมไพร์ไม่ต้องนี่" บอกให้นะว่าแวมไพร์ต้องอะไร
ต้องหัดฟังไง ฉันบอกแล้วฉันสังหรณ์
ดูซิคุณทำอะไร คุณโผล่มาพร้อมกับเด็กนั่น
คืนนี้เหนื่อยชะมัด ฉันฟึ่บข้ามมาตั้ง 2 รัฐ ขอนอนแต่หัววันหน่อยละกันนะ
เดี่ยวก่อน
คุณไม่รักฉันแล้ว เพราะเคราฉัน
ก็รู้ๆ ฉันรู้สึกกับเธอยังไง ฉันแค่ไม่อยากอายุยืนกว่าใครๆ อีกแล้ว
มันเครียดที่ต้องเห็นคนที่เราห่วงใย แก่ตัวลงเรื่อยๆ ส่วนเราหนุ่มตลอด
พักนี้ส่องกระจกดูตัวเองมั่งรึเปล่า
คุณไม่หนุ่มแล้ว
ไม่ๆ ๆ ฉันยังโกรธคุณอยู่ดี
ปากบอกไม่ แต่เคราเธอมันฟ้อง
ไม่น่าเชื่อเลยว่าเขาตาย
- นั่นดิ เขาเพื่อนซี้ฉันด้วย - เปล่า ซี้ฉันต่างหาก
- ฉันรู้จักเขาก่อนนะ - แล้วไง
ฉันว่ามันงี่เง่าต่างหากว่ะ
ชู่ด
รีบลุกเหอะเดี๋ยวครูมาเห็น ไอ้บ้านั่นมันต๊อง
คุณเลียวนาร์ด ไหนมีอะไรให้ครู ตอบคำถามเรียบร้อยแล้วเรอะ
ระวัง
ก้าวแรกมันสำคัญสุดนะ
อ๋อฉันรู้ นายคิดถึงคนที่ชื่อแดเร็น
นายเหมือนโดนทรยศ โดนทอดทิ้ง นายคือเพื่อนผู้ภักดี
ไม่เหมือนเขา
- แดเร็นคือเพื่อนที่ซื่อสัตย์ - จริงง่ะ
ถ้าฉันบอกว่าเขายังอยู่ล่ะ เขายึดครองที่ของนาย
ขโมยฝันของนาย ฉันน่ะรู้
นายฝันอยากจะฆ่าคน กินเลือดพวกเขา
นายฝันอยากเป็นผู้นำกองทัพกระหายเลือด
คุณคือใครไม่ทราบ
- ฉันคือคุณไทนี่ - คุณเป็นแวมไพร์เหรอ
ไม่ใช่ทั้งแวมไพร์ และไม่ใช่ทั้งแวมพานี้ซ
ฉันคือแฟนผู้คลั่งใคล้
ฉันอยากเห็นสงครามวินาศสันตะโร
ต้องการอะไรไอ้พิสดาร
ฉันไม่ได้พิสดาร ฉันชิงชังพวกคนประหลาด
คนประหลาดเดินทางข้ามไปมา ระหว่างชีวิตกับความตายได้มั้ยล่ะ
ฉันว่าไม่
คนประหลาดสร้างชีวิตใหม่จากเนื้อเน่าเฟะ กับวิญญาณที่ตายแล้วได้มั้ย
ขอร้อง
คนประหลาดมีปัญญาทำให้โลกาวินาศ แล้วครองโลกมั้ย
ไม่
เสียดายฉันก็ทำไม่ได้ด้วย ถ้าไม่มีคนช่วย ฉันต้องการแชมเปี้ยน
เด็กหนุ่มคนนึงในสอง เพื่อนที่รักกัน
อ้ออีกอย่างนึง ฉันรักดีเอ็นเอของนาย
หม่ำแพนเค้กป่าว
- ไม่ กินไม่ลง... - เรารู้นายคือใคร
นายคือตัวซวยรู้ไว้ซะ
แต่ไม่มีอะไรที่ฉันจัดการไม่ได้ภายใน 2 กร้วม
อย่าไปสนเขา เขาแค่ท้องผูกอยู่น่ะ
- คณะเราขอต้อนรับ - ขอบคุณ
อยากกินมือฉันซักข้างมั้ย ฉันงอกใหม่ได้
อร่อยเหาะนะนั่น
เฮ้ แวมเพลิน่า
เร็วเหอะเราต้องไปล้างกรงมนุษย์หมาป่า
เคร็ปสเล่ย์ทิ้งรายการงานที่นายต้องช่วยไว้เพียบ
ท่าทางเคร็ปสเล่ย์ฟิตน่าดูตอนนี้
- เอฟร่า - ห๊ะ
โอเค พวกนายลงมือเหอะ เริ่มเลย
ไม่น่าเชื่อว่าพวกตัวเล็กจะกินเนื้อหนู
งาบเธอก็ยังได้ถ้าเธอไม่ระวัง
ว่าแต่เธอมาจากไหน
เดาว่าถ้าผมเปิดโลงนี่ได้
คุณคงกลายเป็นธุลีล่ะมั้ง
แบบนั้นคุณต้องไม่ชอบแน่ใช่มั้ยแคร็กคูล่า
ดูซิ ทีนี้ใครใหญ่กันแน่
โอเค ตั้งสมาธิ กะอีแค่ฟึ่บมันจะยากขนาดไหนเชียว
โป๊ะเชะ
เพื่อไรเหรอ
- ฉันมันไม่ได้ประหลาดขนาดนั้น - เกอร์ธ่า คุณประหลาดสุดๆ
โทษนะ เธอไม่ใช่สเป็คฉัน
เคยคิดถึงครอบครัวนายบ้างมั้ย
ไม่เชิง
ฉันมาเข้าคณะตอนอายุแค่ 2 นั่นคือ 2 วันอ่านะ
คุณทอลเจอฉันในกองขยะ เพราะงั้นนี่มั้งครอบครัวฉัน
เด็กน้อยกองขยะ ทารกกองขยะ
ฉันอยากเป็นทารกกองขยะของเธอ
ไม่เพราะ
สตีฟ 555-5762 กำลังเชื่อมต่อ
เฮ้นี่สตีฟ รู้นะต้องทำไง
- ทำอะไรน่ะ - อ๋อ เปล่าครับ
ดูหน่อยได้มั้ย
- ได้มั้งครับ - อยากลองใช้มานานแล้ว
เฮ้ พังมันทำไมเนี่ย
จะคุยกะใครมันต้องระวังให้มาก แดเร็น
กลับไปเต็นท์นาย ไปอยู่กับเอฟร่าไป
ใช่ ฉันกลับมาแล้ว
ฉันมาแล้ว
งี้มันรับไม่ได้ อภัยให้ไม่ได้ ถ่ายเลือดให้เด็กงั้นเหรอ
ฉันขอต่อว่า
ว่าแต่ว่า เขาดื่มเลือดมากพอรึเปล่า
- เขาไม่กินเลือดเลยซักหยด - ไม่กินเลือดเหรอ
เคร็ปสเลย์ นายก็รู้ว่าเขาต้องกิน ต้องกิน
รึนายกลัวเขาจะชอบมันมากเกินไป
- หัวใจเขาอาจเป็นแวมพานี้ซก็ได้ - ชอบเลยสินาย
เข้าข้างกันมาตลอดร้อยปีหลังนี่
ตรงกันข้าม ฉันวางตัวเป็นกลาง เหมือนชาวคณะ
ใช่มั้ยคุณทอล
ถูกต้อง
งั้นบอกซิทำไมถึงต้องการตัวเขา
จะเติมเต็มคำพยากรณ์ของตัวเองสิใช่มั้ย
คนเรามันต้องฝันเห็นความหายนะมั่งสิ
เรื่องสงบศึกนี่มันไม่ยืดไปตลอดกาลหรอก
มันอาจมีผู้นำคนใหม่ๆ เลือดใหม่เกิดขึ้นได้
อาจจะเด็กหนุ่มซักคน ที่กระหายเลือด
ทุกอย่างถูกเขียนไว้หมด
งั้นนายแคร์ทำไม นายมีแผนแน่ๆ เดสมอนด์
ฉันเหรอ ใช่ฉันอาจเขียนสคริปท์
แต่ตัวละครมีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้ที่พวกเขาอยาก
ยกตัวอย่างเช่นนาย นายมีความสมัครใจที่ยิ่งซะกว่าล้นเหลือ
เอาละคุณทอล กรุณาทำตัวมีเหตุผล แล้วมอบเด็กให้ผมได้รึยัง
ผมมักทำตามที่คุณขอเสมอ ผมมันไม่ใช่คนเจ้าปัญหา
แต่เรื่องนี้ผมต้องขอคิดก่อน ผมจะไม่ยอมบุ่มบ่ามตัดสินใจ
คุณรู้นี่อยากได้อะไรผมต้องได้ ท้ายที่สุดน่ะ
คอยจับตาดูเขาไว้ ลูกพ่อ
เฮ้เกลอ วันนี้มีแค่เราละ
รีเบ็คก้ากลับไปอยู่ห้องเสื้อผ้าแล้ว
ฉันมารับผ้าคลุมของเคร็ปสเล่ย์
- สีแดงที่... - ฉันรู้หน้าตามันเป็นยังไง
เพื่อนๆ เธอมาชะเง้ออะไร
เฮ้ไปให้พ้น
ที่นี่มีทางออกด้านหลังมั้ย
มี โน่น เดี๋ยว กางเกงเธอปริ
ถอดออกแล้วลองใส่ตัวนี้ดู
พอดีเลย
ไหน...
เธอยังไม่เคยเล่าเลยนะ ว่ามาทำอะไรอยู่ในคณะนี่
ในเมื่อเธอถาม
ฉันคือเด็กวานร
ว่าไงนะ
ฉันได้ยินแว่วๆ เธอบอกเธอเป็นเด็กวานร
อ๋อใช่
ใช่
แปลว่าอะไร
แปลว่าฉันมีหางไง เธอรังเกียจรึไง
เปล่าๆ เพราะเธอ... ล้อเล่นใช่มั้ย
เปล่า ฉันม้วนเก็บไว้ เพราะคนโน้นคนนี้ชอบเผลอเหยียบมัน
ว่าแต่... กางเกงเธอดูดีจริงๆ เนอะ
ใช่ฉันรู้ เธอเลือกเก่ง มันเริ่ดสุดๆ
เงียบ
ขอบคุณ พวกเขาสอดแนมผมมาทั้งวันเลย
สมมุติถ้าเราสนใจเด็กสาวคนนึง แล้วเธอมีแบบว่า...
แบบว่ามีหาง เอาเป็นว่า นั่นจะเป็นปัญหารึว่า...
ฉันจะพูดแบบนี้ละกัน
ถ้าเมื่อซักร้อยปีก่อนนายมาบอกว่า
ฉันจะมากิ๊กกับผู้หญิงที่คางมีเคราเฟิ้ม
ฉันคงตอกกลับว่านายบ๊องแล้ว แต่ก็นี่ไง
ว่าแต่ว่าเรามีกฎใหม่ นายออกจากแค้มป์ไม่ได้อีกแล้ว
- ไหงงั้นล่ะ - เพราะฉันห้าม
คุณไม่ใช่พ่อผม คุณไม่มีสิทธิ์สั่ง...
- เคยสู้กะใครครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ - ตอน ป.2
สตีฟสิที่มีเรื่องชกต่อยประจำ
เผอิญสตีฟไม่ได้อยู่นี่คอยสู้แทนนายแล้ว
เกิดฉันก็ไม่อยู่เหมือนกันล่ะ
เกิดนายอยู่คนเดียวในความมืด แล้วมีใครจะฆ่านายขึ้นมาล่ะ
ถ้าเขาอยากควักหัวใจนายออกมากินเลือด
งั้นยังไง
เคร็ปสเล่ย์
เคร็ปสเล่ย์ ออกมา
เคร็ปสเล่ย์
- ผมเจ็บนะ - แล้วนายจะทำไงไม่ทราบ ว่าไง
นายมันนิ่ม นิ่มเหมือนเด็กเล็กๆ
พวกมันตามหานายอยู่ แดเร็น นี่มันไม่ใช่ที่ รร.
ถ้าไม่สู้นายก็ต้องหนี ตกลงจะเลือกอย่างไหน
ดี แต่อย่าใช้กำปั้น นายมีดีกว่านั้น
ใช้เล็บนายแบบเดียวกับใช้กริช ดู
ลองมั่ง ยืดเล็บแล้วครูดให้ตลอดแนว
ออกแรงเต็มที่
- รู้สึกเล็บผมจะหักแล้ว - เล็บนายหักเหรอ
นายต้องการเลือด เรามีงานต้องทำอีกเยอะ
- เลือดต้องล้างด้วยเลือด - เลือดต้องล้างด้วยเลือด
พร้อมจะถูกทิ่มแทงรึยังเจ้าหมูโสโครก
นายชิงชังที่จะอยู่ร่วมกับคนเป็นมั้ย
นายพร้อมที่จะตายร่วมกับคนตายรึยัง
- สตีฟ นี่เธอทำบ้าอะไร - หวัดดี คุณเคอร์ซี่ย์
ผมแค่อยากแวะมา
ขอโทษที่พักหลังนี่ผมทำอะไรแย่ๆ
นี่มันตีสามนะ
สมัยเด็กๆ พวกครูคอยหาเหตุใส่ฉันเสมอ
พวกเขาเฆี่ยนฉัน เฆี่ยนจนกระทั่งฉันแตกเลือด
แล้ววันนึง ฉันหยิบก้านไม้ที่แตกๆ ขึ้นมา
แล้วทิ่มพรวดใส่ลูกกะตาครูของฉัน
- นายเป็นใคร - ที่ปรึกษาเขา
เห็นมั้ยสตีฟ
นี่ละสิ่งที่เคร็ปสเล่ย์จะให้เราอยู่ร่วมด้วย
ไหน คุณเคอร์ซี่ย์ มีอะไรให้ผมมั้ย
- ตกลงคือคุณไม่ฆ่าใครจริงๆ - ไม่ แดเร็น
เราแค่สะกดจิตพวกเขา จิบเลือดนิดหน่อย แล้วก็ชิ่ง
จริงๆ ฉันพัฒนาระบบขึ้นมา
ร่วมกับแวมไพร์อีก 2 ตน แกฟเนอร์กับวินเซนต์
เราคือตัวประหลาดในโลกของแวมไพร์ ไม่มีใครเข้าใจ
แล้วพวกเขาก็ได้ตระหนัก
ว่าถ้าเราไม่ฆ่าเหยื่อ เหมือนฆ่าลูกหมูไปซะทุกครั้ง
เราก็จะไม่โดนชาวเมืองที่เดือดดาล มือถือสามง่ามกับคบเพลิงออกตามล่า
มาตอนนี้แวมไพร์กว่าครึ่งยังชีพด้วยวิธีนี้ ส่วนอีกครึ่งที่เหลือเกลียดชังเรา
เงียบไว้
โห ทำได้ไงอ้ะ
แวมไพร์พ่นลมหายใจเป็นแก๊สรมมนุษย์สลบได้
จริงดิ
ดื่มเลือดซะ แล้วนายจะทำอะไรได้สารพัด
ทีนี้ เราแค่เจาะรูเล็กๆ เข้าที่ไหล่เขา ตรงนี้
จากนั้นก็จิบ
ไม่ต้องห่วง เขาจะไม่กลายเป็นแวมไพร์ เว้นแต่นายจะถ่ายเลือดใส่ตัวเขา
เอาสิ ฉันกินแล้วเมื่อ 2-3 วันก่อน สดชื่นดีทีเดียวขอบอก
ผมไม่ขอดื่มเลือดมนุษย์เด็ดขาด
เร็วเข้าเดี๋ยวใครมาเห็น เราไม่ได้ว่างทั้งคืนนะ
ผมไม่กิน
นายต้องกินเลือด แดเร็น ไม่งั้นนายตาย มันเป็นกฎธรรมชาติ
เด็กบ้านั่นจะหาเรื่องตายซะงั้น
ลาร์เท่น ทำไมคุณถึงถ่ายเลือดกับเขา
ฉันต้องมีลูกน้องไว้ช่วยงาน
แค่นั้นคุณไม่ถึงกับต้องถ่ายเลือดกับเขานี่
ฉันสังหรณ์ว่าถ้าไม่ทำ อาจเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นกับเขา
เรื่องเลวร้ายเหรอ ตรงข้ามกับการกลายเป็นแวมไพร์งั้นเหรอ
ฉันว่าคุณชักเริ่มเหงาแล้วมั้ง
อยู่ตัวคนเดียวมาได้ตั้ง 200 ปี มันเรื่องอะไรอยู่ๆ ถึงจะเกิดเหงาขึ้นมา
ไม่รู้ซี วัยทองมั้ง มีอะไร
มันมาแล้ว
ระวัง
- ไม่แฟร์นี่หว่า - ถอย
แดเร็น รีบหนีเร็ว
ก้ม
ไป
ลงไป
ฉันไม่ได้ชอบมนุษย์หมาป่าด้วยซ้ำ
แต่นั่นไม่ได้แปลว่า พวกแกมีสิทธิ์จะบุกมาลุยชาวคนประหลาด
ซ่าผิดที่ซะแล้วไอ้กร๊วก
- แม่จะงับจมูกด้วนให้ดู - ฉันจะเอาหัวทิ่มก้นพวกแก
หยุด
ที่นี่ไม่ใช่สนามรบ
กล้าดียังไงบุกเข้ามาถึงนี่ สภาแวมไพร์จะต้องได้ยินเรื่องนี้แน่
บอกเจ้าแวมไพร์น้อยว่าได้เวลากลับบ้านแล้ว
ใกล้สว่างละ ฉันมีโลงสำรองอยู่นี่ นายจะได้นอนพักเหมือนกัน
เราจะไม่กลับไปโจมตีพวกมันเหรอ
ยังอยากอยู่รึเปล่านาย
นายยังไม่ได้กินเลือด สู้กะใครไม่ไหวแน่
- เกิดพวกมันทำร้ายใครเข้าล่ะ - ต่างคนต่างดูแลตัวเองได้
คุณคอยดูแลผมมาตลอด
- เพราะอะไร - อ๋อ เพราะฉันปัญญาอ่อนน่ะซี
มีแต่ปัญญาอ่อนเท่านั้นละ ที่กล้าลุยกับคุณไทนี่
เพราะเขาไม่ใช่แค่ฆ่าคนเล่น แต่เขาคืนชีพให้คนพวกนั้นด้วย
วันไหนได้ตายละก็ ฉันกะจะตายถาวร
ชีวิตอาจไร้ซึ่งความหมาย แต่ไงฉันก็ยังถวิลหาความตาย
ชีวิตไม่ได้ไร้ความหมายนะ
อยู่ไปซัก 200 ปี แล้วค่อยมาพูดเหอะไอ้หนู ฝันดี
- ฉันไม่เคยชอบเขาเลย - ฉันก็ไม่ชอบ
- บอกตั้งแต่เจอหน้าเขาครั้งแรกแล้ว - ไม่น่ารับเขาเข้ามาเลย
เขาแหละผิด
พวกนั้นบุกมาเพราะเขา ยังมีหน้ามาเดินป้วนเปี้ยนแถวนี้อีก
สงสารรีเบ็คก้า
พวกมันจับเธอไปเหรอ ที่ไหน
ไม่รู้หรอก แต่มันสั่งให้บอกนายให้กลับบ้าน
ซึ่งนายคงไม่ไปแน่ๆ เดี๋ยว แดเร็น อย่าเพื่อน
พวกมันบะฮึ่มนะ
- เฮ้คุณแชนคุณนายแชน แอนนี่ - สตีฟ เธอมีธุระอะไรเหรอ
ผมมาคิดๆ ดู คุณคงคิดถึงลูกชายคุณแย่เลย
แล้วแม่ผมก็เมาแอ๋ตลอด เลยไม่เคยใส่ใจผมซักนิด
พวกคุณรับอุปถัมภ์ผมไว้ดีมั้ย
ไม่สนเลยเหรอ
บอกแล้วพวกเขาไม่เล่นด้วยแน่
น่าผิดหวังอย่างแรง
น้อยคนนักที่จะมีสัญชาตญาณของพ่อแม่คนได้เท่าๆ ฉัน
ไปงานพร็อมกันเนอะ
ใครอยากมีฝัน ล้อมวงตรงเข้ามา
มีฝันที่ว่าแบบหรู เลือกดูกัน
คนทีไม่มีฝันไกล ใครไม่กล้าจะฝันกัน
ขายถูกๆ เท่านั้น ไม่เอาแพงเลย
เจอกันที่โรงละคร
ไง อ๊อคต้า บอกลาเคร็ปสเล่ย์แทนฉันทีนะ
บอกว่าฉันขอโทษ เผอิญฉันต้องกลับบ้าน
ได้ฤกษ์แล้วใช่มั้ย
- 26 27 - 27 27
- โอเค 28 - ยืมซัก 2 เล่มก่อนนะ
เอาสิ
อย่าลืมเอามาคืนล่ะ ให้ครบด้วยนะ
คุณอยู่ในอันตราย อันตรายร้ายแรงมาก ชีวิตและวิญญาณคุณกำลังสุ่มเสี่ยง
- ฉันพูดอะไรไป - เปล่า บ่นเรื่องดินฟ้าอากาศ
ว่าพรุ่งนี้อาจมีพายุ ไม่ต้องห่วง ฉันจะอยู่แต่ในร่ม
ปรบมือหน่อยจ้า
ดูสิ แวมไพร์น้อย
เอ้าคำนับ
- ครอบครัวฉัน เพื่อนๆ ฉันอยู่ไหน - ได้โปรด
อดทนไว้ก่อน เดี๋ยวโชว์กร่อยหมด
ชอบใจมั้ย เมอร์ลาฟมีพรสวรรค์มั้ย
ไม่เหรอ หยั่งกะแกมีพรสวรรค์นักหรอก
เคร็ปสเล่ย์ไปไหน
เคร็ปสเล่ย์อยู่ไหน
เสียดายแทนเคร็ปสเล่ย์แฮะ
เพราะมันอดดูโชว์เด็ดเนี่ย
นี่ตัวประหลาดที่ถูกมัดแน่นหนา
และนี่สมาชิกครอบครัวอันเป็นที่รัก ปรบมือหน่อย ปรบมือ
หวัดดีลูกชายที่รัก หวัดดีครับพ่อแม่ที่รัก
หวัดดีน้องน้อยของพี่ ถุงเลือด 4 ถุง
- ไม่ต้องกลัว ทุกคนจะปลอดภัย - ยิ่งกว่าปลอดภัยด้วย
พวกเขาจะอร่อยลิ้น
แต่ตอนนี้ ฉันขอเสนอ
การคืนสู่เหย้าของเพื่อนสนิทที่สุด พี่น้องร่วมสายเลือด
กับเขาผู้ซึ่งซักวันจะปกครองผองเรา
ผู้ซึ่งมีนามว่า สตีฟ
ขอบคุณ ขอบคุณ
- สตีฟ - ยังอยู่เหรอ
รู้มั้ยว่านายทำเรื่องที่งี่เง่าที่สุด
ปล่อยให้ทางบ้านนายทั้งเพื่อนลับๆ ต้องทนทุกข์แบบนั้นเหรอ
ฉันไม่ได้จะทำให้ใครเจ็บปวด
นายมีแผนยังไงฉันไม่สน
ที่นายทำคือฉกฉวยโอกาสของฉัน นั่นมันความฝันฉัน
- สตีฟ นายไปยุ่งอะไรกับเขา - ใคร เมอร์ลาฟเหรอ
เขาไม่ได้เลวเหมือนหน้าตาหรอก
อีกอย่างเขาไม่ได้บอกว่าเลือดฉันเลว เหมือนอย่างเคร็ปสเล่ย์
และเขาไม่โกหกฉัน
อีกอย่างนึงรู้มั้ย พวกเขาคิดว่าฉันเริ่ด
พวกเขาบอกว่าฉันมีชะตา รึอะไรก็ตาม ดูนายสิ
ใครหน้าไหนจะอยากเป็นแวมไพร์มั่งล่ะ แวมไพร์มันเห่ย
แวมพานี้ซเจ๋งสุด
น่าหม่ำ
คนแรกที่ฉันฆ่า คุณเคอร์ซี่ย์
เลือดทำให้ฉันกระชุ่มกระชวย เข้าใจใช่มั้ย
ไม่ ฉันไม่เคยดื่มซักหยด
ฉันรู้นิสัยนาย พยายามทำตัวแสนดีตลอดศก
พนันว่านายขัดขืนการดื่มเลือด ขัดขืนไปเรื่อย
จนนาทีสุดท้าย กลายเป็นบ้าเลือดโดยสมบูรณ์แบบ
โอเคนี่คือข้อเสนอ
ตาอ้วนยังอยากได้นายมาร่วมทีมอยู่ แล้วเหนืออื่นใด
นายยังคงเป็นเพื่อนซี้ฉัน
ฉะนั้นฉันจะให้โอกาสนายเอาตัวรอด
ถ้านายยอมฆ่าครอบครัวนาย ฉันจะปล่อยนังคนประหลาด
เดี๋ยว มันกลับกัน นายฆ่านังคนประหลาด ฉันจะไว้ชีวิตครอบครัวนาย
ห๊ะ ปล่อยนังจ้ำม่ำไปเหรอ
แผนมันหยั่งงั้น คุยกับคุณไทนี่สิ
ไหนนายจะว่าไง
แค่ฆ่าเธอ อ้อ แต่นายต้องกินเลือดเธอด้วย
จัดการเธอด้วยไอ้นี่
เดี๋ยว
ให้เขาเข้าได้
ฉันอยากดูฉากจบเรื่องนี้
น่าสมเพชชิบเผง นายอ่อนแอสิ้นดี นายต้องกินเลือดแล้วล่ะ
- เมอร์ลาฟ - มาซะที
นึกว่าจะไม่โผล่
ไอ้แมงมุมเวร
แดเร็น มาเร็ว
- นั่นหางเธอเหรอ - เอ่อใช่
ขอโทษนะที่ฉันดึงเธอมายุ่งเรื่องนี้
ขอร้องอย่าจ้อง ตกลงต้องกินเลือดจริงๆ แล้วใช่มั้ย
- ใช่สิ - ได้เลย
แค่นิดๆ ได้ใช่มั้ย เอาเลย
ฉันหยิบยื่นมันให้เธอ
- ขอบใจ แต่ฉัน... ฉันยอมสูญเสียไม่ได้ - อะไร
อะไรก็ตามที่ทำให้ฉันยังเป็นมนุษย์
แดเร็น ความเป็นมนุษย์ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ว่าเธอเป็นอะไร มันอยู่ที่เธอคือใครต่างหาก
ยกให้นาย ไอ้หนู
แจ๋ว ทะลุหัวใจพอดี
โอ้ วันดีอันแสนเศร้าที่ข้าไม่เคยได้พบพาน
พวกพ้องฉันไม่ได้อ่อนแอเหมือนพวกแก
พวกเขาล้างแค้นให้ฉันแน่ เคร็ปสเล่ย์
สัญญาสงบศึกยาวนานหนึ่งร้อยปี จบลงแล้ว
สงครามเริ่มแล้ว
วิเศษแท้ ตื่นตาตื่นใจ
จริงๆ บราโว่ บราโว่
เหมือนที่นายพูดเป๊ะ เราเริ่มสงครามแล้ว
สงครามจะไม่เริ่ม ถ้าไม่มีใครได้ยินเรื่องนี้
วัยรุ่นสมัยนี้คุมยากคุมเย็นจริงจริง
- ฉันเกลียดนาย - ฉันเกลียดนาย
ฉันยอมเป็นแวมไพร์ก็เพื่อช่วยนาย
ขอบใจ
เอาสิ ฆ่าฉันสิ
พอทีเด็กๆ
สตีฟ มากับฉัน
- รอให้ผมได้ตื้บ... - มีมารยาทหน่อย
นายยังไม่ถึงเวลาสู้ ยังก่อน
- หมายความว่าไง - อ๋อ ทั้งหมดมีเขียนไว้แล้วในหนังสือ
นายอ่านหนังสือเยอะนี่ใช่มั้ย
สตีฟ
ฟังนะ... อย่าไป
ฉันมีอะไรอื่นให้ทำได้ล่ะ อยู่กับนาย กับฝูงคนประหลาดงั้นเหรอ
มันสายไปซะแล้ว
ฉันมีชะตาของฉัน นายมีของนาย
สะเทือนใจแท้ การจากลาของสองเพื่อนรัก
ความเศร้าที่หวานซึ้ง
แต่ก็อีก ซักวันนายจะกลับบ้านมาหาเราแน่
ลูกชายผู้เผลอนอกคอก
อีกประการนึง นายนั่นละคือจอมกระหายเลือด
เปล่า แค่เพราะฉันเป็นแวมไพร์ มันไม่ได้แปลว่าฉันกระหายเลือด
เราจะเป็นอะไรไม่สำคัญ มันสำคัญที่เราคือใคร
อ้อ เกือบลืมแล้วมั้ย
สวมเสื้อคลุมซะ
ซักวันคุณต้องสอนผมทำงั้นมั่งนะ
อ้อ ฉันสอนนายทุกอย่างแน่ ไอ้หนู
สารพัดมุขทั้งหมดของฉัน เอาละ พร้อมจะไปเจอพวกพ้องรึยัง
บาย แอนนี่
เวิ้คแน่นะ สะกดพวกเขาแบบนี้
มันมีผลต่อความทรงจำ แต่ไม่ใช่กับอารมณ์
แต่ยังไงซะพวกเขาจะรู้สึกเสมอว่านายยังอยู่
- นั่นยังดี ว่ามั้ย - เหรอ
ถามอะไรหน่อยได้มั้ย
ขอจูบหน่อยได้มั้ย
แดเร็น ขนาดเลือดฉันยังยอมให้เธอกิน แน่นอน เธอจูบฉันได้
เร็วเหอะ เราไม่ได้ว่างทั้งคืน แมงมุมฉันบาดเจ็บอยู่เนี่ย
ทีนี้เอาไงดี ฉันแบกทั้ง 2 คนไม่ไหวแน่
- คุณแบกรีเบ็คก้าไป ผมฟึ่บเองได้แล้ว - ค่อยเหมือนแวมไพร์พันธุ์แท้หน่อย
ลาร์เท่น คุณช่างทำนักนะ
อยู่ๆ ยืดหัวไปเสี่ยงแทนเขาซะงั้น
เธอคงคิดว่าแวมไพร์น่าจะรู้ดีว่าไม่ควรทำสิ
ฉันภูมิใจในตัวคุณ
ใครที่โหวตให้แดเร็นเป็นสมาชิกคณะเราได้ ยกมือขึ้น
- มือเดียว เอฟร่า - ว้าโว้ย
เป็นอันเรียบร้อย เขาอยู่ได้
ตกลงเราได้อยู่
ฉันเกรงว่าไม่นานนัก
รู้มั้ยเคร็ปสเล่ย์ มันโอเค
มันแปลก ผมเสียเวลาไปเยอะกับการภาวนา ว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้น
และเราไม่เคยโผล่มาที่คณะนี่ตั้งแต่ทีแรก
แต่ตอนนี้ผมนึกภาพไม่ออกจริงๆ ว่าชีวิตผมจะไปในรูปอื่นใดได้
ใกล้สว่างแล้ว
ฉันทำของไว้ให้ อยู่ในเต็นท์นาย
ของขวัญเล็กน้อย
เรียกฉันว่าคุณเคร็ปสเล่ย์
ก็เธอสั่งให้ฉันขว้างเองนี่นา เออ ฉันขอโทษ
นายเยี่ยมมากเพื่อน เลือดแม่ทัพย่อมเป็นแม่ทัพวันยังค่ำ
เป็นฉันๆ คงทำได้ไม่ดีกว่านี้แน่
เดี๋ยวพอพลบ เราจะไปพร้อมกับเด็กหนุ่ม
ฉันว่าเราควรต้องบอกเขา
ไม่ ให้เขาพักซักวัน เขาควรได้พัก
บางครั้งชีวิตก็เหมือนถูกวางแผนเอาไว้หมดแล้ว ไม่มีทางเลือกต่อความเป็นไป
แต่นั่นคือภาพมายา
ลำโพง แหล่มเลย
ผมชื่อแดเร็น แชน ผมไม่ได้แค่อยู่กับชาวคนประหลาด ผมเป็นหนึ่งในพวกเขา
Ocr by Salsa Santana 27/5/2014